Wait till you see I made a truce with the blackness

       

Solitude is interesting feeling. I generally love it, a lot, but then there are days I crave ability to quickly connect with other human being. This is, of course, not always possible. And as a highly sensitive human, I take those hits really close to the heart and they are excruciatingly painful sometimes...

Samotnosc jest bardzo ciekawym uczuciem. Ogólnie bardzo je lubię, natomiast są dni, kiedy pragnę mieć możliwość by szybko nawiązać z kimś więź. A to, oczywiście, nie zawsze jest możliwe. I, jako osobnik wysoce wrażliwy, uderz amnie to zawsze bardzo blisko serca, cholernie boleśnie...

When I counted up my demons saw there was one for every day

       

So if you ever feel neglected
And if you think that all is lost
I'll be counting up my demons, yeah
Hoping everything's not lost

When you thought that it was over
You could feel it all around
And everybody's out to get you
Don't you let it drag you down

There's a taste that you can't shake, but you can't seem to let them go awry

       

I'm doing some cleanings on my disk, this is like an invitation to a thorough journey through the past.
This is me, aged nearly 17, after I finished the first year of what would be (probably, I have no understanding of UK equivalents for Polish school) - google says - Year 12 / Lower 6th. Taken on film, by my friend Olek, who I haven't had contact with for some time, unfortunately.

I miss this girl truly and deeply. She was fierce, loving, crazy, fearless, worshipped life and lived like it was the last day on the Earth.
I hope to reunite with her, the sooner the better.

Robię porządki na dysku, to jest wręcz jak zaproszenie na podróż po przeszłości.
Na zdjęciach ja, w wieku lat prawie siedemnastu, zaraz po skończeniu pierwszej klasy liceum. Focone na kliszę, przez mojego kumpla Olka, z którym niestety nie mam już jakiś czas kontaktu.

Tęsknię za tą dziołchą bardzo mocno. Była jak ogień, kochająca, szalona, nieustraszona, wielbiąca życie na maxa, i żyła jakby to był ostatni dzień na Ziemi.
Mam nadzieję, że niedługo znów się spotkamy.

We took the backseat, everyone was happy

       

Today was a good day, despite rather crappy start.
It's safe to say we've spent most of the day outside - it was only 3 hours but I woke up so late it felt like eternity.
Then there was good food. Good food is always great to have ;)

Dzisiaj był dobry dzień, chociaż zaczął się lipnie.
Można śmiało stwierdzić, że większość dnia byliśmy na zewnątrz - co prawda w rzeczywistości były to tylko 3 godziny, ale miałam wrażenie że trwało to wieczność.
A potem było dobre jedzenie. Dobre jedzenie zawsze spoko ;)

chain on my swing is squeaking like a mouse

       

For some reason I keep being surprised every time I have longer break from my idea of coming back to blogging.
But should I really be surprised? In between of my extrovertic teenage self up until this point a lot had happened!
Breakups, country changes, life changes, gaining weight, losing weight, losing my mind, becoming painfully uncomfortable with my body and within my head...
But this year will be different, that's a promise - from myself to myself. To stop caring about what someone may think and just going with the flow, like I like the best :) #moreluckthanbrains

Maybe I'll finally be able to catch up with the humongeus archive of photos I have taken anyway?

Z jakiejś przyczyny ciągle jestem zdziwiona, gdy poraz kolejny nic nie wychodzi z mojego powrotu do blogowania.
Ale czy powinnam być zdziwona? Od mojego ekstrawertycznego nastoletniego Ja, gdzieś do mniej więcej teraz, zdarzyło się tak wiele!
Rozstania, zmiana kraju, zmiany w życiu, przybieranie na wadze, tracenie wagi, tracenie rozumu, czucie się boleśnie niekomfortowo w moim ciele i głowie...
Ten rok będzie inny, obiecuję - sama sobie. Przestanę przejmować się co sobie tam ktoś pomyśli i lecę z prądem, tak jak lubię najbardziej :) #więcejszczęścianiżrozumu

Może w końcu uda mi się nadgonić postowanie tej niebotycznej ilości zdjęć archiwalnych, które i tak robiłam przez ten cały czas?

he's killing me for mercy

       

I have a lot of sadness and anger in me. I am not sure where it is coming from...
But I am full of it, to the rim.
And it spills over more and more often, causing more sadness and anger, closing this circle of madness.

I can't even tell if I'm crying for help or simply stating facts.

Mam w sobie dużo smutku i złości. Nie wiem, skąd się biorą.
Jestem nimi napełniona po brzeg.
I ulewa mi się coraz częściej, powodując jeszcze więcej smutku i złości, domykając to koło szaleństwa.

Nie jestem pewna czy jest to wołanie o pomoc, czy po prostu stwierdzam fakty.

No one ever does it like that anymore

       

It has got a little bit dusty over here...
But that's ok, I'll figure it out.
Step by step.
No rush.
One thing at a time.

Zakurzyło się tu trochę...
Ale to nic, zajmę się tym.
Krok po kroku.
Bez pośpiechu.
Po kolei.